Matchfixing in cricket: Asif versus ICC  13-05-2013

Door Lars Westhoff

In de zomer van 2010 zocht Khan, als undercover reporter voor een krant, contact met Majeed, een zaakwaarnemer voor een aantal cricketers uit Pakistan (waaronder Salman Butt, toenmalig aanvoerder van het Pakistaans cricket team). Kahn betaalde Majeed £ 140.000,- op een depotrekening voor informatie over (match)fixen van wedstrijden. Vervolgens gaf Majeed informatie aan Kahn betreffende zogenaamde “No Balls”1 in een wedstrijd genaamd: “the Lords Test”. Majeed “voorspelde”2dat Amir en Asif in totaal drie “No Balls” zouden werpen.

ICC Tribunal

Asif werd door het ICC (Internationaal Cricket Counsel) Tribunaal op grond van (match)fixing uitgesloten van deelname aan wedstijden voor een periode van zeven jaar, waarvan twee jaar voorwaardelijk. Het Tribunaal van het ICC stoelde haar oordeel op: het systematische contact tussen Asif en Majeed zonder enige aanvaardbare verklaring en op vreemde tijdstippen (tussen wedstrijden), het directe contact tussen Asif en Butt3, de aanwijzing van Butt, “run faster, do it”, die niets zou toevoegen aan het spel op dat moment, waardoor moet worden aangenomen dat Asif deelnam aan het fixen.

Court of Arbitration for Sports

Asif stelt hoger beroep in bij het CAS en motiveert zijn beroep met vier inhoudelijke gronden. Ten eerste voert hij aan dat het roepen door Butt (“Run faster, do it”) hem uit zijn ritme heeft gehaald en als gevolg daarvan hij de “No Ball” gooide. Het CAS overweegt dat niet duidelijk is of Butt iets heeft gezegd, doch dat Asif niet afgeleid of geïrriteerd reageerde waaruit zou kunnen blijken dat hij was afgeleid. Daarbij komt dat Asif zeer ervaren en hoog geranked was, waardoor hij door een dergelijke simpele verstoring in redelijkheid niet uit zijn ritme kon worden gebracht.

Ten tweede voert Asif het verweer dat de fout zo klein was dat de “No Ball” geen bewuste fout kon zijn, dan wel binnen een redelijke foutmarge valt. Het CAS is niet overtuigd en baseert zich op een analyse van de statistieken van Asif. Daaruit blijkt dat Asif zeer gecontroleerd speelt, slechts 58 “No Balls” in 5.171 worpen, waarvan 24 in dezelfde wedstrijd, derhalve een eigenlijk percentage van 0,7 % “No Balls”. Tevens is niet gebleken dat Asif – zoals hij zelf aanvoert – door het harder werpen de fout heeft kunnen maken.

Ten derde voert Asif aan dat er slechts zeer beperkt telefoonverkeer was tussen hem en Majeed, in tegenstelling tot bijvoorbeeld tussen Majeed – Butt of Majeed – Amir. Daarbij heeft Asif nooit gebeld naar de zogenaamde “Safe line”. Het CAS erkent dat het telefoonverkeer beperkt is, doch merkt op dat de momenten waarop er contact was, erg kritiek zijn. Onder meer een paar uur voor de twee ontmoetingen van Majeed met Khan is er contact geweest tussen Asif en Majeed en Asif en Butt. Teven is er direct na de ontmoetingen van Majeed en Khan contact geweest. Ook op de avond dat Asif de “No Ball” wierp, was er veelvuldig contact tussen Majeed en Asif. Aangezien Majeed tevens zaakwaarnemer was van Asif, is het mogelijk dat deze gesprekken gingen over commerciële zaken. Doch door de korte duur van de gesprekken, alsook de tijdstippen waarop deze plaatshadden, lijkt het volgens het CAS onwaarschijnlijk dat het om commerciële zaken ging, mede ook omdat Majeed en Asif niet konden uitleggen waarover de gesprekken gingen, bijvoorbeeld door het overleggen van een brief van een geïnteresseerde sponsor.

Ten vierde en tevens ten slotte voert Asif aan dat bij hem geen geld is gevonden. Het CAS is hierover kort: het is geen vereiste dat een speler financieel voordeel heeft behaald uit het fixen, het fixen zelf is strafbaar gesteld in de reglementen.

Het CAS oordeelt dat er geen gronden zijn aangevoerd die maken dat de uitspraak van het ICC Tribunaal - dat Asif de wedstrijd heeft gefixt - niet in stand kan blijven. Reden waarom het CAS:
- aanneemt dat Asif onderdeel uitmaakte van de “fixingsafspraken”;
- het appel afwijst; en
- de beslissing (en daarmee de uitsluiting) van het ICC Tribunaal in stand laat.

Contact

Mocht U naar aanleiding van bovenstaande nog vragen en of opmerkingen hebben, schroom dan niet om contact met ons op te nemen.

 

Lars Westhoff
Para Legal sectie Sport en Recht



1 Een straf tegen het veld team wegens het foutief werpen van de bal door de “bowler”. De straf wordt gevolgd door het toekennen van een “run” aan het team aan slag.
2 Via Salman Butt werd geregeld dat Amir en Asif de No Balls zouden gooien.
3 Butt werd door het CAS in een andere uitspraak aangemerkt als de “ring master”, de contactpersoon naar de spelers toe. Zie: http://www.tas-cas.org/d2wfiles/document/6686/5048/0/Award2023642020FINAL.pdf