Moet de FIFA het heft ten aanzien van intermediairs weer in eigen hand nemen?  18-07-2019

Door Kimberley Kuijpers

Een intermediair (ook wel bekend als spelersmakelaar) is niet meer weg te denken uit het betaald voetbal. Een intermediair is (veelal) een natuurlijk persoon en biedt een voetballer ondersteuning bij (onder meer) de contractonderhandelingen. Door de enorme opkomst van intermediairs in het voetbal heeft de FIFA in 2008 besloten om deze beroepsgroep te reguleren middels de “Players’ Agent Regulations” (hierna: PAR). Ondanks de regulering van de PAR, ontstonden er problemen waarbij intermediairs betrokken waren (dit, volgens rapporten van onder andere de Europese Commissie en de European Football Agents Association). Intermediairs maakten zich volgens hen o.a. schuldig aan kinderhandel, corruptie en witwassen. Er was (opnieuw) behoefte om de activiteiten en werkzaamheden van deze beroepsgroep te controleren. Hierdoor kwam de FIFA in 2015 met de “Regulations on Working with Intermediaries” (hierna: RWWI).

De FIFA heeft met de RWWI verschillende doelen voor ogen gehad. Onder andere beoogde zij meer transparantie van financiële transacties en bescherming van minderjarigen. Door deze doelen te stellen heeft de FIFA, mijns inziens, bovenstaande problemen willen oplossen. Inmiddels zijn wij 4 jaar verder en kan deze regelgeving geëvalueerd worden. Heeft de FIFA met de RWWI een goede stap gezet? Zo niet, wat voor stappen dient de FIFA dan te ondernemen?

Met de inwerkingtreding van de RWWI heeft de FIFA besloten om het licentiesysteem (wat tijdens de PAR van toepassing was) los te laten en een registratiesysteem daarvoor in de plaats te stellen. Ook bevat de RWWI minimumbepalingen, waarbij op nationaal niveau, bovenop de minimumbepalingen, eigen regels gesteld kunnen worden. Dit zorgt echter voor veel verscheidenheid in de reglementen op nationaal niveau en belemmert de intermediair in zijn werkzaamheden. Ook zorgt dit voor rechtsonzekerheid bij de intermediairs. Daarnaast lijken de nieuwe regels niet effectief tegen het tegengaan van witwaspraktijken en corruptie rondom intermediairs, de FIFA heeft hier geen overkoepelend overzicht over en voor de nationale bonden is dit haast niet te controleren, gezien het veelal gaat om grensoverschrijdende transacties. Ook is de uitbuiting van minderjarigen nog steeds een groot probleem onder de RWWI. Conclusie: de RWWI heeft niet de verwachting kunnen waarmaken. De regelgeving is er wel, maar de handhaving laat te wensen over.

Maar wat nu? De FIFA is (wederom) bezig met nieuwe regelgeving. Zoals het er naar uitziet gaat zij weer terug naar een licentiesysteem en laat zij het registratiesysteem achter zich. Om de integriteit van het voetbal te beschermen en frauduleus gedrag tegen te gaan, wil de FIFA in haar nieuwe reglement een “clearing house” systeem invoeren. Met dit systeem moeten de geldstromen inzichtelijker worden gemaakt en zijn alle partijen duidelijk in beeld, waardoor versluiering van geld minder makkelijk mogelijk is. Dit is naar mijn idee een goed systeem. Desalniettemin moet dit systeem wel worden onderworpen aan een onafhankelijk toezichtsorgaan om de integriteit van het “clearing house” te waarborgen. Daarnaast moet in het nieuwe reglement uitbuiting van minderjarigen ook absoluut worden tegengegaan.

Mijns inziens is de FIFA de enige organisatie die het beroep intermediair wereldwijd kan reguleren. De FIFA moet op verenigingsrechtelijke niveau, als mondiale bond, de touwtjes weer in eigen hand nemen. Zij is de enige organisatie die de problemen wereldwijd kan oplossen, dan wel kan inperken. De FIFA moet strikte regels opstellen waarbij bovenstaande punten in acht worden genomen en van essentieel belang is dat er controle op de naleving is én een strikte sanctionering indien nodig.

Vragen over het voorgaande? Onze sportjuristen staan voor U klaar.

 

Kimberley Kuijpers
Juridisch Sportloket